Opiniestuk Parool, 6 mei 2010 Het Laatste Woord

Kom op met dat onderzoek naar diagnose schizofrenie onder Marokkanen
 
Mijn dag van de Eeuw is zondag 14 oktober 2007. Die dag ontrok Bilal B zich aan zijn begeleider van de Valeriuskliniek, sprong rond 12.00 uur over de balie van het politiebureau op het August Allebéplein en stak meteen een vrouwelijke brigadier neer. Een ongewapende agent die te hulp schoot, kreeg vijf messteken. Vervolgens werd Bilal B neergeschoten. Deze vreselijke gebeurtenis was het begin van een kentering in Slotervaart.   

Bilal B bleek een 22-jarige Marokkaanse jongeman uit Overtoomse Veld te zijn, deel van de criminele Mondriaangroep en gelieerd aan de radicale Hofstadgroep. Volgens zijn familie hoorde hij sinds 2003 stemmen.

Acht jaar eerder nodigde oud-burgemeester Patijn mij uit in zijn ambtwoning. Onderwerp van beraad waren de etnische rellen die waren uitgebroken op het August Allebéplein. "Mijn nachtmerrie is dat een agent een Marokkaanse jongen doodt', zei Patijn. Ik had nooit kunnen denken dat ik die nachtmerrie zou meemaken als 'burgemeester van Slotervaart.

In samenspraak met Job Cohen trok ik meteen de buurt in, samen met mijn Marokkaanse ambtenaren. De eerste geruchten deden de ronde al. Bilal B zou op het politiebureau alleen maar aangifte willen doen van onheuse bejegening, hij zou welbewust vermoord zijn, de identificatieproces zou moedwillig lang geduurd hebben.

Wij hebben meteen de bewoners bij elkaar geroepen om al die complottheorieën droog te leggen en bovendien om er iets goeds uit te halen, om de juiste moraal naar te mobiliseren. Eerst kwamen de vaders naar het stadsdeelkantoor, vervolgens de moeders en toen de jongeren. En daar begon de kentering. Kwamen in 1998 nog hele straten in opstand en gingen Marokkaanse volwassenen demonstratief voor de ME-busjes staan, in 2007 gingen de moeders van Slotervaart de straat op om te pleiten voor betere opvoeding.

Jongens uit Slotervaart staken die week vier auto's in de brand - niet openlijk, maar stiekem in de nacht. Angst voor 'Franse toestanden' bleek niet nodig en de politie hoefde niet op eieren te lopen. Het mooiste vond ik dat welwillende jongeren in Slotervaart zich publiekelijk distantieerden van de jongens die ik 'tuig' genoemd heb, om hen te onderscheiden van de algehele Marokkaanse gemeenschap. Niet de vader en niet de moeders, maar juist de jongeren hadden het hier het moeilijkst mee. Want de ontspoorde jongens zijn hun klasgenoten geweest en zijn nog steeds hun straatgenoten. 'Zij komen liefde tekort', luidde de verklaring voor het verschil tussen deugen en niet deugen, maar na heftige discussie won het verstand van onheuse solidariteit. 

Jongens perspectief bieden via welzijn, werk en school is goed, maar het kan alleen als deze jongens dat willen. Een grote groep wilde niet. Nu, drie jaar later, ontstaat die wil wél. Nu straatterreur meteen wordt afgestraft door de straatcoaches en de hogere pakkans criminaliteit onaantrekkelijk maakt, pas nu ontstaat interesse voor alternatieve opties: school, werk, therapie. Zolang jongens gemakkelijk duizend euro per week kunnen scoren met stelen, helen en drugskoerieren, is vijftien jaar onderwijs met uitzicht op een baan in schaal 6 geen aantrekkelijk perspectief voor amorele personen.

Job Cohen besloot de criminaliteit in wijken als Overtoomse Veld de hoogste prioriteit te geven. Korpschef Bernard Welten stuurde excellente Marokkaanse agenten naar het Overtoomse Veld. Hun speciale kwaliteit zit erin dat zij gezag uitoefenen. Zij benutten hun informatiepositie om de pakkans te verhogen en de bereidheid tot aangifte doen te vergroten. Zij kunnen Hassan onderscheiden van Houssain. Zoals ik als agent Nigeriaanse misdadigers niet van foto's kon herkennen, zo kunnen veel Hollandse agenten de kortgeschoren Marokkaanse koppies niet uit elkaar houden. Daarom zijn juist zij nodig, niet vanwege liefdadigheidsargumenten, maar vanwege hun bijzondere kwaliteiten. Daarom moet de politie als werkgever hen de positie bieden die maakt dat zij hun kennis kunnen overdragen aan hun collega's. 

De politici moeten zulke agenten verdedigen. Het is de omgekeerde wereld als de politie de schuld krijgt wanneer bij een opsporingsactie in Zuid-Oost een drugsdealer bij zijn vlucht van het balkon springt. En politici slaan de plank mis als zij in Rotterdam de burgemeester veroordelen omdat die niet aanwezig was bij rellen van hooligans in Hoek van Holland. 

Maar nu wij bereikt hebben dat van alle acht straatbendes in Slotervaart nog één gehalveerde criminele groep van twintig jongens over is, nu moeten ook onze instituties optimaal presteren.

Waar blijft nou dat beloofde onderzoek van oud-wethouder Marijke Vos naar de diagnostiek van geesteszieke Marokkaanse jongeren. Want de psychiaters van de GGZ moeten stoornissen als schizofrenie en autisme onder allochtonen op tijd kunnen herkennen en vooral ook toegankelijker worden voor deze mensen. Zodat de ouders niet meer jarenlang schaamtevol binnenshuis verborgen hoeven te lijden onder de misvatting dat hun zonen behekst zijn door duivels en djins. De vooruitgang moet dóór, dus kom op met dat onderzoek!
 
Ahmed Marcouch, kandidaat-kamerlid en oud-stadsdeelvoorzitter Slotervaart.

<- Terug naar de pagina van Ahmed Marcouch.